Autostopowicze dzielą się na krótko i długodystansowych. Ci pierwsi to szaraczki, wśród tych drugich byliśmy już arystokracją. Tym razem w tydzień dotarliśmy do Konstantynopola, po drodze ani razu nie płacąc za nocleg ani transport. Dlatego w drodze powrotnej należała nam się nagroda: zamiast żmudnego przebijania się przez Bułgarię i Rumunię prom do Odessy. Pierwszą klasą.
Na statek wsiedliśmy o północy, ale ruszał dopiero o świcie. Słońce wschodziło nad Złotym Rogiem, rozsiedliśmy się wygodnie na pokładzie i podziwiali widoki, gotowi każdemu chętnemu opowiedzieć jacy to z nas twardziele, gdzieśmy to nie byli …

Skwerek dwieście na dwieście metrów, jakieś domy, jakieś gruzowiska. Z parku zostały kikuty, widok mam więc doskonały. Z lewej, przed linią zabudowań, kłębią się Niemiaszki. Z prawej skokami idą moi, 62 dywizja Krasnoj Armii. Sporo świeżaków. O, lezie taki środkiem, nie szuka osłony, na odstrzał. Kropnąłbym głąba, zawsze to jakieś punkty, ale nie po to tu jestem. Leżę w ukryciu, czekam na okazję, bo jak się noga powinie ? mogiła. Aż do następnego odrodzenia.
Wreszcie jest! W oknie po drugiej stronie mignął zarys postaci. Ich snajper, to na niego poluję. Dobry …

Na specjalne zamówienie Róży przepis na rewelacyjną zupę pasternakową. Pasternak dość trudno jest dostać w sklepach i na bazarach, a szkoda, bo to wspaniały korzonek: słodkawy, lekko wytrawny, z miodową nutą.

W każdej dziedzinie sztuki można wyróżnić dwa zasadnicze sposoby tworzenia: przez kontemplację i przez psucie materiału. Malarz może nakładać na płótno setki barwnych plam, zamalowując kolejne warstwy, jedna na drugiej. Może też spędzić długie dni przed czystą płachtą materiału, przemyśleć sprawę dokładnie, a na koniec kilkoma pociągnięciami pędzla osiągnąć niemal identyczny efekt. Nie inaczej jest z fotografią, zwłaszcza prasową.

Wybory idą, oczywiście, że będę startować, czemu nie. A czy wygram? Pewnie bez szans, bo konkurencja wystawiła tego weterynarza, a ludzie go lubią, taki poważny człowiek, w sam raz na radnego. Babcia mówiła o takich, że seriozny, bo babcia z Kijowa była. Ale swoją kandydaturę zgłosiłam.
A jak się nie uda, to trudno. W poprzedniej kadencji swoje zrobiłam, chodnik we wsi jest, ulicę wójt zrobił porządną, nawet światła przy Alei postawili, więc w sumie pozytywnie. Ale ja naprawdę, ale to naprawdę nie muszę siedzieć w radzie gminy.
Bo widzi pan, ja już …

Ma trzydzieści lat i prawie dwa metry wzrostu. To tyle, jeśli chodzi o podobieństwa do filmowych herosów. Pod rzedniejącymi włosami pogodna twarz czterolatka. Na co dzień jest pomocnikiem cukiernika. Torty, ciasta, ?2,55 za kremówkę, pięć groszy odda pani przy okazji?. Nuda.

Ale kilka razy w tygodniu życie przyspiesza. ? Jak syrena wyje, to nawet się szefowej nie melduję, sama wie. A remiza jest o tu zaraz, po drugiej stronie, więc jak fałszywy alarm, to jestem w minutę ? mówi. Waży chyba z półtorej setki, więc do płonącego domu mógłby wbiec razem …

Stała się rzecz straszna. W Łodzi psychol wparował do biura poselskiego PiS z przerobionym gnatem i zamordował jednego z pracowników, a drugiego poważnie ranił. W chwilę później głos zabrała prawica i tragedia zamieniła się w komedię. Bardzo kiepską.

O krwawo przegranych powstaniach uczy się u nas dzieci, o wygranych albo mówi się mało (wielkopolskie), albo wcale (sejneńskie). Polski kult moralnych zwycięstw (czyli krwawych porażek) śmieszy mnie i przeraża zarazem. Nie różnię się pod tym względem od większości moich znajomych. Jednak w toczącej się nieprzerwanie od 66 lat dyskusji na temat sensu wybuchu powstania warszawskiego chciałbym zgłosić moje zdanie odrębne. Odnoszę bowiem wrażenie, że większość krytyków powstania w najlepszym razie miesza porządki.

Od jakiegoś czasu odnoszę wrażenie, że konflikt między PO i PiS jest w istocie konfliktem pozornym. Mało to odkrywcze, publicyści rozpisują się na ten temat od lat, ale chodzi mi o coś odrobinę innego. Nie o to, że i PO i PiS są partiami lewicowo-prawicowymi (socjal połączony ze skrajnym konserwatyzmem w kwestiach społecznych), a o wizje Polski, jakie reprezentują te partie.

Pomysł koronowania Chrystusa na króla Najjaśniejszej przewija się w prawicowej blogosferze od kilku już lat. Wprawdzie sam zainteresowany twierdził, że królestwo jego jest nie z tego świata, ale przecież Polska to kraj na swój sposób nieziemski. Trudno byłoby jednak taką koronację przeprowadzić ze względu na problem natury prawnej: Chrystus został skazany prawomocnym wyrokiem.