Dokładnie tyle ma najdłuższa trasa, jaką można pokonać w moim mieszkaniu bez zawracania. Swoją drogą ciekawe, czemu nikt jeszcze nie wpadł na pomysł stworzenia listy 101 powodów, dla których samotni powinni mieszkać w wielkich domach.

Serial „Third Watch” (Brygada ratunkowa po polsku). Ostatnie minuty ostatniego odcinka ostatniej serii. Dalsze losy bohaterów, narracja z offu, nagle pojawia się nowojorskie nabrzeże, a na nim pani detektyw. I swojskie HWDP. Nasi tu byli!
Hwała Wam, Dzielni Policjanci!

Jako że Rafał A. Ziemkiewicz z uporem godnym lepszej sprawy trzyma się swojego zdania o tym, że w rocznice 13 grudnia Gazeta Wyborcza nie publikuje tekstów rocznicowych, postanowiłem sam zamieścić ich listę. Nie w wersji poszerzonej przez Ewę Milewicz. Proste wyszukanie: tylko teksty w głównym grzbiecie, tylko wydanie właściwe dla 13 grudnia i kolejne, tylko kryterium wyszukiwania „stan wojenny”. Dociągnąłem do 1999, dalej zabawa mi się znudziła. Dlaczego niektórzy tak łatwo się podkładają?

Polski krajobraz czytelniczy dzieli się na dwa światy, zazwyczaj zupełnie odrębne. Jednym z nich jest tzw. fandom, czyli środowisko miłośników literatury fantastycznonaukowej. Podróże kosmiczne, smoki, potwory, walka z duchami, wizje alternatywnych rzeczywistości ? to wszystko mieści się w kręgu zainteresowań fandomu. Drugim ze światów jest tak zwany mainstream ? czyli, oględnie mówiąc, cała reszta literatury.

Hop-hop. Skaczę po nagrobkach, z jednego kopczyka na drugi. Kwieciście mi i wiosennie, bom zakochany, sesja zaliczona i w ogóle słonko się do mnie uśmiecha. Że groby? Cóż, to tylko Warszawa.

Naprawdę się cieszę, że niewiele pamiętam z lat 80. Trwała, loki, faceci mocno umalowani, kretyńskie krawaty, New Romantic… nie, dziękuję, postoję.

Swoją drogą wydaje mi się, że w naszym uroczym grajdołku bohaterami ostatniej godziny są nie ci, którzy nie musieli się jeszcze tłumaczyć z kwitów, ale ci, którzy zbyt mało znaczyli, by ktokolwiek na nich kwity zbierał. Nie przepadam za Szymborską, ale „tyle o sobie wiemy, ile nas sprawdzano”. Cóż więc mają począć ci, których nikt nie sprawdzał?

Dziwnym zrządzeniem losu udało mi się dostać na koncert Leosia Korzonka, jak zwał go Zembaty, na warszawskim Torwarze. Czekałem na ten koncert przez większość życia. Bardzo się bałem efektu, ale poszedłem i… to był najbardziej… najlepiej… naj… Brak mi słów.

Nieporadność językowa mnie mierzi. Jednak czym innym jest, gdy wynika z niechlujności (patrz: wielu polityków), a czym innym gdy bierze się z braku słów. Słowo „zdjęcie” na określenie fotografii powstało z… braku lepszego określenia.

Od dłuższego czasu rozglądam się za aparatem. W Jałcie korzystałem z flintowego Nikona D80 (galeria wkrótce), jednak co innego cudzy sprzęt, co innego własny. Dlatego pora wykorzystać zaległe prezenty urodzinowe, imieninowe i świąteczne.