Data wygląda jak jakaś wariacja na temat kodu zerojedynkowego… Mam 21 lat.
A najśmieszniejsze jest to, że nawet nie wyjdę dziś i się nie rozerwę bo… nie mogę znaleźć kluczy od domu… żałosne.

Dziś urodziny K. Jutro moje. I nijak nie da się tego połączyć we wspólne święto.

Zaczynam tego bloga (tak to się nazywa?) od deprechy. Chyba tak trzeba, tak nakazuje konwencja…
Tyle że ta moja nie jest prawdziwa, ledwie ersatz, namiastka i światło ćmiące. Tombak ledwie i Judasz w żółtym płaszczu. Kiedyś to były deprechy… teraz została tylko pustka w duszy i inercja.
Więc sobie egzystuję. Siłą rozpędu. Marchewkuję sobie po cichu.