Za każdym razem gdy pijesz kawę z automatu, mały Jezusik płacze a gdzieś na świecie ginie w męczarniach przyszły-niedoszły Kapuściński.

Wybrałem się ostatnio na Trakt Królewski. Pod Pałacem Namiestnikowskim oczywiście tłum, ktoś przez megafon wygłasza patriotyczny acz kompletnie niezrozumiały wiersz, ktoś sprzedaje precle, festyn na całego. Wciskam się w tłum, rozglądam za znajomymi, nagle zza pleców słyszę: „Ty patrz, Stasiek megafon trzyma”.
Faktycznie, obok poety ze wzrokiem Torquemady stoi sobie dwudziestolatek w koszulce z nadrukiem z „the all-familiar suggestion (and rather beautifully illustrated as well)”, wyszczerzony na cały świat i trzyma zaangażowanemu poecie megafon. Przedzieram się aż pod same kamienne lwy, składam do zdjęcia, czekam na moment, wtem w kadr wchodzi …

Kto sieje wiatr, zbiera burze. Dziś dawny minister Ziobro przekonuje się o tym na własnym przykładzie.
Wymiana ciosów za pomocą insynuacji i pomówień to w polityce nic nowego. Także i u nas swoje lewe sierpowe miało SLD, prawe proste poniżej pasa zadawały też partie centrowe (w tym PO). Z kolei Prawo i Sprawiedliwość lubuje się w prawych (i nieprawych) hakach.

Zarząd TVP odwołał ze stanowiska Anitę Gargas, przez pewien czas szefową publicystyki w telewizyjnej Jedynce. Szkoda, że nie za to, z czego należy dziennikarzy rozliczać: dobre lub złe wykonywanie rzemiosła.

Problem z humanistyką polega na tym, że nie jest wstecznie kompatybilna. W naukach ścisłych nawet zmiana paradygmatu nie wymiata do czysta podstaw wiedzy, a więc i podstaw doświadczenia.

W jednym z wątków kol. F. zapytał mnie o książki do historii Polski po 1975 roku, a dokładniej „skąd wiem że Ziemkiewicz kłamie”.
Nie o prozę, wynurzenia odrzuconych czy spiskowe teorie dziejów, a o porządne dzieła, z których można czerpać wiedzę, której najwyraźniej brakuje miłośnikom Ziemkiewicza. Wbrew pozorom zadanie nie jest łatwe.

Nieporadność językowa mnie mierzi. Jednak czym innym jest, gdy wynika z niechlujności (patrz: wielu polityków), a czym innym gdy bierze się z braku słów. Słowo „zdjęcie” na określenie fotografii powstało z… braku lepszego określenia.

Polityka zakupów w TVP uczyniła mnie tym kim jestem. Z czarną łatą na lewym oku Zagubionych ogląda się nieco gorzej.