Dzieci epoki Internetu, posłańcy nowej ery, wydaje się wam, że jesteście tacy nowocześni i do przodu? Bzdura. Gdy przeglądam Facebooka mam czasem wrażenie, że jesteśmy starsi od naszych ciotek.

W każdej dziedzinie sztuki można wyróżnić dwa zasadnicze sposoby tworzenia: przez kontemplację i przez psucie materiału. Malarz może nakładać na płótno setki barwnych plam, zamalowując kolejne warstwy, jedna na drugiej. Może też spędzić długie dni przed czystą płachtą materiału, przemyśleć sprawę dokładnie, a na koniec kilkoma pociągnięciami pędzla osiągnąć niemal identyczny efekt. Nie inaczej jest z fotografią, zwłaszcza prasową.

Wybrałem się ostatnio na Trakt Królewski. Pod Pałacem Namiestnikowskim oczywiście tłum, ktoś przez megafon wygłasza patriotyczny acz kompletnie niezrozumiały wiersz, ktoś sprzedaje precle, festyn na całego. Wciskam się w tłum, rozglądam za znajomymi, nagle zza pleców słyszę: „Ty patrz, Stasiek megafon trzyma”.
Faktycznie, obok poety ze wzrokiem Torquemady stoi sobie dwudziestolatek w koszulce z nadrukiem z „the all-familiar suggestion (and rather beautifully illustrated as well)”, wyszczerzony na cały świat i trzyma zaangażowanemu poecie megafon. Przedzieram się aż pod same kamienne lwy, składam do zdjęcia, czekam na moment, wtem w kadr wchodzi …

Nieporadność językowa mnie mierzi. Jednak czym innym jest, gdy wynika z niechlujności (patrz: wielu polityków), a czym innym gdy bierze się z braku słów. Słowo „zdjęcie” na określenie fotografii powstało z… braku lepszego określenia.

Od dłuższego czasu rozglądam się za aparatem. W Jałcie korzystałem z flintowego Nikona D80 (galeria wkrótce), jednak co innego cudzy sprzęt, co innego własny. Dlatego pora wykorzystać zaległe prezenty urodzinowe, imieninowe i świąteczne.

W pewnym uproszczeniu papuga jest kwiatem.