Kandydaci na prezydenta Najjaśniejszej prześcigają się w deklaracjach, każdy chce być „normalnym prezydentem”. Jeździć pociągiem, chadzać do sklepów i knajp. Syndrom Vaclava Havla czy Olofa Palmego? Kłopot w tym, że lista „normalnych” polityków w nader wielu miejscach pokrywa się z listą polityków zamordowanych. Czy Polacy naprawdę chcą władcy-obywatela, czy marzy nam się Občan Havel?

Pamiętam czasy, gdy obcokrajowcy znali cztery słowa po polsku: papa, Walesa, kurwa i Zibi. Gardzę tymi, którzy chcieliby tę listę ograniczyć do trzech słów. Lub jednego.